Mijn lichaam gaf steeds vaker waarschuwingssignalen: chronische uitputting, stemmingswisselingen, hartkloppingen, duizeligheid, slaapproblemen, flauwvallen, hyperventilatie,  blaasontstekingen, chronisch koud een opgejaagd gevoel… maar ik luisterde niet. Zelfs na diagnose van beginstadium baarmoederhalskanker  (2010) en een hartoperatie (2014) bleef ik mezelf negeren.

Tot ik tijdens de coronapandemie, compleet instortte. Chronische migraine, extreme spierspanning, een nekhernia, versleten nek en ruggenwervels, fibromyalgie en een zware burn-out dwongen me om te stoppen. Ik kon niet anders dan luisteren. Mijn lichaam had het opgegeven; en uiteindelijk ik ook.

Ik verstopte me. Ik had amper sociale contacten, was doodsbang om mensen tegen te komen, omdat ik de vraag “Hoe gaat het met je?” niet aankon. Dus isoleerde ik mezelf. Ik had geen antwoord. Hoe moest ik uitleggen dat alles wat ooit vanzelfsprekend was, ineens een strijd was geworden?

Toen kwam de eerste stap, via mijn huisarts werd ik doorverwezen naar een psycholoog, de neuroloog en reumatoloog verwezen mij tevens door naar een revalidatiekliniek. Maar terwijl ik leerde omgaan met de pijn, voelde ik weinig vooruitgang. Ik wilde méér en sneller. Ik probeerde alles: acupunctuur, hypnose, voetreflex, cupping, chakra healing, energetische behandelingen, orthomoleculair advies… Elke methode gaf kortstondig verlichting, maar niets bracht blijvende verandering. Daarbij kreeg ik op mijn 40e de diagnose ADHD. Er vielen toen ineens behoorlijk wat puzzelstukjes op hun plek. Ik begreep mezelf beter. Mijn hele leven kreeg weer perspectief.

Ik kwam bij een ADHD-coach terecht en voor het eerst in lange tijd voelde ik me écht weer eens happy toen ik naar huis ging. Er was hoop, maar er was ook verlies. Het jaar ervoor had ik, met veel pijn in mijn hart mijn bedrijf, waar ik 15 jaar keihard met veel liefde en toewijding aan had gebouwd, noodgedwongen los moeten laten. Mijn lichaam kon het simpelweg niet meer aan. Het gaf me rust, maar tegelijk ook onrust. Want zonder mijn bedrijf; wie was ik dan? Wat stelde ik eigenlijk nog voor? Dat was het moment waarop ik besloot in mezelf te investeren. Niet om ‘beter’ te worden, maar om mezelf opnieuw te leren kennen. Ik volgde opleidingen: Update je Brein bij Charlotte Labee, ADHD-coach, Ademcoach, NLP Practitioner & NLP Master. Ik dook in lichaamswerk, Psychedelische reizen, Ademwerk, Bokstherapie, Soma & Psyche therapie en ik liet me coachen en councellen op verschillende vlakken.

En één van de grootste eye-openers: Human Design.
Door me te verdiepen in mijn eigen Human Design, begon ik eindelijk te begrijpen hoe ik écht in elkaar zit. Waarom ik op bepaalde manieren reageer. Waar mijn energie vandaan komt en waar het weglekt. Wat me blokkeert en wat me kracht geeft. Het gaf me niet alleen inzicht, maar ook acceptatie. Ik hoef niet te vechten tegen mezelf, ik mag leren samenwerken met wie ik werkelijk ben. Ook ademwerk werd een krachtig hulpmiddel in mijn helingsproces. Voor het eerst in mijn leven voelde ik dat ik mezelf niet langer hoefde te fixen, ik mocht leren samenwerken met wie ik werkelijk ben.

Transformatie van Binnenuit

Laagje voor laagje pelde ik af. Ik leerde mijn patronen en overtuigingen herkennen, mijn zenuwstelsel kalmeren en loslaten wat me niet meer diende. Tot ik niet alleen mentaal, maar in iedere vezel van mijn lichaam voelde dat er een transformatie plaatsvond. Ik werd sterker. Niet omdat de pijn verdween, maar omdat ik mezelf leerde dragen, precies zoals ik ben.

En nu sta ik hier. Wetende dat ik moet accepteren dat ik niet meer alles kan wat voor 2021 wel allemaal kon. En dat het misschien nooit beter dan dit zal worden. Dat is confronterend. Maar het is ook bevrijdend. Want wat als het niet meer gaat om ‘ terugkomen op het oude niveau’, maar om leren leven in het nu? Wat als mijn waarde nooit werd bepaald door hoeveel ik kon doen, maar door wie ik ben? 

Ik leer. Ik leer dat doorgaan alsof er niks aan de hand is me alleen maar verder terugwerpt. Ik leer dat het niet helpt om altijd dat lachende masker op te houden. Ik leer dat kwetsbaarheid geen zwakte is, maar kracht.

En boven alles weet ik nu:

Transformatie wordt zichtbaar zodra je van binnen groeit.

Mijn reis heeft me geleerd dat de kern van al mijn klachten lag in een overprikkeld zenuwstelsel; jarenlang gevangen in de overlevingsmodus. Nu weet en voel ik wie ik ben, wat ik nodig heb, wat mijn grenzen zijn en hoe ik mijn plek inneem.

En die groei? Die omarm ik. Elke dag een beetje meer.

Alles wat ik de afgelopen jaren heb geleerd en wat mij heeft geholpen mezelf terug te vinden, zet ik nu met liefde in om anderen vooruit te helpen. Alles wat mij heeft geholpen bij mijn transformatie, gebruik ik nu om jou te begeleiden op jouw weg naar herstel en zelfliefde.

Dat is wat ik jou ook gun.

Luister naar het fluisteren van je lichaam, voordat het begint te schreeuwen.

Ik coach en begeleid je met alle liefde tijdens jouw reis naar herstel, zelfliefde en een leven dat écht bij jou past.

Met liefde,

Nikkie